Europejskie Stowarzyszenie Producentów Folii (EuPF), działające w ramach European Plastics Converters (EuPC), zwraca się do Komisji Europejskiej o zmianę interpretacji zawartej w drugiej edycji FAQ dotyczącego rozporządzenia w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR).
Materiał czy gotowe opakowanie? Gdzie leży granica
Komisja w opublikowanym 1 sierpnia 2026 r. dokumencie wskazała, że folia stretch jest opakowaniem już w momencie sprzedaży na rolce, a odpowiedzialność za jej wprowadzenie na rynek ponosi producent folii. EuPF wskazuje, że taka interpretacja jest niespójna zarówno z definicją opakowania zawartą w PPWR, jak i z praktyką funkcjonującą w państwach członkowskich.
Zdaniem EuPF folia dostarczana na rolce jest materiałem opakowaniowym, a opakowaniem staje się dopiero w momencie zastosowania jej do zabezpieczenia konkretnego ładunku. To operator owijający paletę decyduje m.in. o liczbie warstw folii, stopniu pre-stretch, sposobie owinięcia oraz ostatecznym rozmiarze i kształcie jednostki ładunkowej. Są to parametry, które wpływają zarówno na funkcję opakowania, jak i na jego minimalizację.
EuPF zwraca również uwagę, że PPWR w art. 16 przewiduje odrębne obowiązki informacyjne dla dostawców opakowań lub materiałów opakowaniowych. Folia dostarczana na rolce jest – zdaniem organizacji – właśnie takim materiałem.
Obecna interpretacja może prowadzić do powielania obowiązków w łańcuchu dostaw
EuPF wskazuje, że przyjęcie przez Komisję obecnej interpretacji może prowadzić do powielania obowiązków w łańcuchu dostaw. Producent folii musiałby rejestrować się i raportować dane w poszczególnych państwach członkowskich, podczas gdy operator wykorzystujący folię do zabezpieczenia palety nadal byłby zobowiązany do deklarowania gotowej jednostki transportowej. Może to oznaczać wielokrotne rejestracje, raportowanie tych samych ilości materiału oraz ryzyko naliczania opłat dotyczących tego samego elementu opakowania.
EuPF podkreśla również, że obecna interpretacja może utrudniać realizację celów PPWR związanych z minimalizacją opakowań i ich projektowaniem pod kątem recyklingu. Producent folii nie decyduje bowiem o sposobie jej zastosowania na konkretnej palecie, liczbie warstw czy zastosowanych elementach dodatkowych.
Istotnym argumentem jest także stanowisko 16 krajowych rejestrów i właściwych organów państw członkowskich, skupionych w European Network of Packaging Registers (EUNR). W opublikowanym 25 czerwca 2026 r. wspólnym stanowisku wskazano, że w przypadku opakowań, które uzyskują swój ostateczny kształt dopiero podczas napełniania lub zabezpieczania ładunku, odpowiedzialność w łańcuchu dostaw rozpoczyna się na tym etapie.
EuPF zwraca uwagę, że obecna interpretacja Komisji pozostaje więc w sprzeczności z podejściem przyjmowanym przez organy odpowiedzialne za rejestrację, raportowanie i egzekwowanie przepisów w państwach członkowskich.
Organizacja rekomenduje Komisji Europejskiej wycofanie przykładu dotyczącego folii stretch z rozdziału II, pytania 5 drugiej edycji FAQ. EuPF apeluje również o zastosowanie spójnego stanowiska w przygotowywanym przez Komisję Europejską komunikacie, tak aby przedsiębiorstwa, organy nadzoru i krajowe rejestry dysponowały jednolitą interpretacją przepisów.
Polski Związek Przetwórców Tworzyw Sztucznych będzie śledził dalsze prace Komisji Europejskiej w tym zakresie. Kwestia prawidłowego przypisania odpowiedzialności w łańcuchu dostaw ma istotne znaczenie dla przedsiębiorstw sektora tworzyw sztucznych oraz dla praktycznego wdrażania PPWR.
Źródło: PZPTS
