Cyfrowy paszport produktu (DPP) ma w 2027 r. tylko jedną twardą datę – 18 lutego dla baterii. Dla pozostałych grup produktów, od tekstyliów po meble, obowiązek nie jest jeszcze uregulowany, a terminy z planu Komisji Europejskiej co roku się przesuwają. Łukasz Głuch, założyciel DPPera, platformy do tworzenia cyfrowych paszportów produktu dla małych i średnich firm, tłumaczy, kogo dotyczą i co wynika z nowych obowiązków regulacyjnych.
Cyfrowy paszport produktu – terminy, regulacje, obowiązki
Co jest pewne
| Od kiedy | Co | Kogo dotyczy | Podstawa |
| 18.02.2027 | Paszport baterii | Baterie LMT (rowery i hulajnogi elektryczne), przemysłowe powyżej 2 kWh, do pojazdów elektrycznych | art. 77 rozp. (UE) 2023/1542 |
| 18.02.2027 | Kod QR na baterii | Wszystkie baterie | art. 13 ust. 6 rozp. (UE) 2023/1542 |
| 19.07.2026 | Zakaz niszczenia niesprzedanej odzieży i obuwia | Duże firmy; średnie od 19.07.2030 | art. 25 ESPR |
Samo rozporządzenie ESPR, czyli (UE) 2024/1781, nie nakłada obowiązku paszportu na żaden produkt. Obowiązek powstaje dopiero w akcie delegowanym dla konkretnej grupy produktów i stosuje się najwcześniej 18 miesięcy po jego wejściu w życie (art. 4 ust. 4). Poza bateriami żaden taki akt jeszcze nie istnieje.
Rejestr DPP Komisji formalnie działa, ale „działa” nie znaczy „można w nim zarejestrować paszport”. W środowisku testowym próba rejestracji paszportu baterii kończy się dziś błędem, bo brakuje katalogu danych dla baterii.
Co jest oczekiwane
Oczekiwane jest wszystko, co wynika z planu prac Komisji na lata 2025-2030. Plan podaje lata przyjęcia aktów, nie obowiązku, więc do każdej daty trzeba doliczyć co najmniej 18 miesięcy.
| Grupa produktów | Przyjęcie aktu wg planu | Obowiązek realnie |
| Żelazo i stal | 2026 | ok. 2028 |
| Tekstylia (odzież) | 2027 | ok. 2028-2029 |
| Opony, aluminium | 2027 | ok. 2029 |
| Meble | 2028 | ok. 2030 |
| Materace | 2029 | ok. 2031 |
Elektronika i oświetlenie
Dla elektroniki i oświetlenia, które mają już bazę EPREL, Komisja proponuje (COM(2026)565) połączenie EPREL z rejestrem DPP. To jednak dopiero wniosek. Brakuje też infrastruktury: API rejestru (helpdesk Komisji zapowiada je na IV kw. 2026) i aktu o dostawcach usług DPP (ok. II kw. 2027). Wniosek dla firm spoza branży bateryjnej jest taki, że system kupiony w ciemno nie ma sensu, bo nikt nie zna jeszcze listy pól dla odzieży czy mebli. Sens ma zbieranie danych.
Jakie dane ESG przydadzą się w paszporcie
Kierunek wyznacza załącznik I ESPR, a art. 7 ust. 5 dodaje informacje o substancjach wzbudzających obawy. Większość pokrywa się z danymi zbieranymi już do raportowania ESG:
- skład materiałowy i udział surowców z recyklingu,
- ślad węglowy i środowiskowy produktu,
- substancje wzbudzające obawy,
- trwałość, części zamienne i naprawa,
- demontaż i recykling,
- pochodzenie surowców i certyfikaty
Raport ESG mówi o firmie, paszport o konkretnym modelu, partii albo sztuce
Różnica polega na szczegółowości. Raport ESG mówi o firmie, paszport o konkretnym modelu, partii albo sztuce. Danych z arkusza do raportu rocznego rzadko da się wprost przypisać do produktu.
Jak przygotować się do cyfrowego paszportu produktu?
Najlepiej zacząć od rzeczy, która nie kosztuje wiele, a przyda się niezależnie od tego, jak ostatecznie ułożą się przepisy: inwentaryzacji identyfikatorów. Chodzi o numery GTIN, numery partii i numery seryjne. Paszport musi być połączony z niezmiennym identyfikatorem produktu (art. 10 ESPR), więc firma, która wie, czym i na jakim poziomie oznacza dziś swoje wyroby, ma za sobą pierwszy krok.
Drugą sprawą są umowy z dostawcami. Zapisy o przekazywaniu danych warto wpisać przy najbliższym odnowieniu kontraktu, a nie dopiero wtedy, gdy zbliży się termin i negocjacje będą się toczyć pod presją czasu. Dane o składzie materiałowym, pochodzeniu surowców czy substancjach wzbudzających obawy zwykle leżą po stronie dostawców, więc bez ich współpracy trudno będzie je zebrać.
Trzecia zasada dotyczy sposobu zbierania danych: per produkt, nie per firma. Raport ESG opisuje przedsiębiorstwo jako całość, a paszport konkretny model, partię albo sztukę. Jeśli dane od początku będą przypisywane do produktów, ta sama praca zasili zarówno raportowanie ESG, jak i przyszły paszport.
Wreszcie, przy wyborze systemu warto pytać dostawców o otwartość rozwiązania. ESPR wymaga otwartych standardów (art. 10 ust. 1 lit. d) oraz kopii zapasowej paszportu u niezależnej strony trzeciej (art. 10 ust. 4). Rozwiązanie, które tego nie zapewnia, może okazać się ślepą uliczką. Producenci i importerzy baterii objętych art. 77 nie mają jednak tego komfortu. Dla nich 18 lutego 2027 r. to konkretny termin, a lista wymaganych danych jest już znana z załącznika XIII rozporządzenia bateryjnego.
W 2027 r. paszport będzie obowiązkowy tylko dla trzech kategorii baterii. Każdą inną datę warto sprawdzić pytaniem: w którym akcie i artykule jest zapisana? Jeśli odpowiedź brzmi „w planie Komisji”, to kierunek, nie termin. Ten czas najlepiej wykorzystać na porządek w danych.
Autorem komentarza jest Łukasz Głuch
Łukasz Głuch, założyciel DPPera, platformy do tworzenia cyfrowych paszportów produktu dla małych i średnich firm. Na co dzień pracuje jako Senior Product Designer i projektuje aplikacje oraz serwisy dla branży fintech i firm SaaS. Od 2026 r. śledzi wdrażanie ESPR i rozporządzenia bateryjnego, bierze udział w konsultacjach Komisji Europejskiej i korzysta z testowego środowiska rejestru DPP.
