Wykorzystanie surowców wtórnych w przemyśle jest jednym z filarów gospodarki obiegu zamkniętego, jednak proces ten niesie za sobą znacznie większą złożoność niż praca z materiałami pierwotnymi. Zdaniem Macieja Słojewskiego z Cedo Group, produkcja z wykorzystaniem materiałów wtórnych wymaga większej kontroli surowca, elastyczności procesów i innego zarządzania jakością niż praca z materiałami pierwotnymi.
Nierówny surowiec i trudna selekcja
Podstawową różnicą między polimerami pierwotnymi a recyklatem jest brak powtarzalnych parametrów. Właściwości materiałów wtórnych zależą m.in. od źródła odpadu oraz stopnia zanieczyszczenia, co wymusza stałą kontrolę jakości już na etapie poprzedzającym linię produkcyjną.
W produkcji opartej na recyklacie nie możemy zakładać, że każda kolejna partia materiału będzie zachowywała się dokładnie tak samo jak poprzednia. Zmienność jest wpisana w ten proces i trzeba umieć nią zarządzać. W Cedo łączymy perspektywę recyklera i producenta. W ostatnich dwóch latach do naszej Grupy dołączyły Plasta na Litwie, Rullpack w Szwecji, Vinatic w Wietnamie oraz Polimero we Włoszech, dzięki czemu pracujemy z różnymi strumieniami odpadów i rozwijamy kompetencje recyklingowe na kilku rynkach. Dziś nasze zakłady mają łącznie zdolność do przetwarzania ponad 160 tys. ton odpadów z elastycznych tworzyw sztucznych rocznie. Kluczowe jest uzyskanie z odpadów surowca o parametrach, które pozwalają później utrzymać powtarzalną jakość gotowego produktu – mówi Maciej Słojewski, Group Communications Manager w firmie Cedo.
Samo zebranie odpadów nie gwarantuje sukcesu. Skalę wyzwań związanych z recyklingiem tworzyw sztucznych dobrze pokazują statystyki dotyczące odpadów opakowaniowych. Jak wynika z danych Eurostatu, w 2023 roku na jednego mieszkańca Unii Europejskiej przypadało średnio 35,3 kg odpadów opakowaniowych z tworzyw sztucznych, z czego 14,8 kg poddano recyklingowi. Oznacza to, że poziom recyklingu wyniósł 42,1% (Eurostat, Plastic packaging waste in the EU: 35.3 kg per person, 2025). Dla porównania dekadę wcześniej wynosił 38,2%. Mimo tego wzrostu duża część powstających odpadów wciąż nie trafia do recyklingu.
Nowe unijne przepisy zmieniają rynek
Obok wyzwań technologicznych rośnie presja regulacyjna i ekonomiczna. Od sierpnia 2026 roku weszły w życie unijne przepisy rozporządzenia PPWR, które wprowadzają m.in. obowiązkowe poziomy zawartości recyklatu w opakowaniach.
Recyklat przestaje być wyłącznie kwestią środowiskową, a staje się surowcem o strategicznym znaczeniu dla przemysłu. Sam dostęp do materiału nie wystarczy – trzeba zapewnić jego odpowiednią jakość i stabilność dostaw, a także umieć efektywnie wykorzystać go w produkcji. W Cedo łączymy kompetencje recyklera i producenta, dzięki czemu mamy większą kontrolę nad drogą materiału – od odpadu aż po gotowy wyrób. Wraz z rosnącymi wymaganiami dotyczącymi wykorzystania surowców wtórnych takie doświadczenie będzie miało coraz większe znaczenie dla konkurencyjności producentów – podsumowuje Maciej Słojewski.
